donderdag 30 januari 2014

De belangrijkste tip

De tip waarmee ik waarschijnlijk al veel mee het harnas in ga jagen: GA AAN HET WERK!  Waarom zou ik, denk je. Het levert me per week niks meer of minder op. Nee klopt. Maar serieus... 3 jaar lang op de bank zitten bedenken hoe zielig je bent...? Hoe zwaar het is...? Ja daar wordt het beter op.
Ten eerste, in mijn geval draagt het bij aan het gevoel meer af te lossen. Schuldeisers zijn ook bedrijven. Ben t er mee eens dat veel bedrijven voor vaste lasten belachelijk hoge premies vragen. En dat ze er niet minder van worden als er wat kwijtgescholden wordt. Nee klopt. Maar als er nu 100 mensen zijn waar wat van kwijtgescholden wordt. Of 1000. Of meer. Op een gegeven moment kunnen die de kosten ook niet meer dekken en wat gaan de premies dan doen? Juist. Verbeter de wereld begin bij jezelf.
Ten tweede voor jezelf. Je dag krijgt structuur. Je hebt wat anders aan je hoofd! En anders raak je snel in een isolement. Thuis. Zonder auto. In de problemen. Pfffff
Ten derde... De tijd gaat sneller. Met structuur per week zit je in no time in een ritme. En voor je het weet is er anderhalf jaar om en kan je beginnen aan aftellen.
Daarbij, je bouwt wat op. Een vast contract wellicht. Een pensioen. En na 3 jaar is het salaris, inclusief 3x jaarlijkse (eventuele) verhoging weer van jou. En 3 jaar werkervaring is ook meegenomen.

Nou ben ik me er echt van bewust dat de banen niet voor het oprapen liggen. Geloof me, ik zit in de bijstand en wil er asap uit! Dan maar vrijwilligerswerk! Humanitas, de weggeefwinkel, de voedselbank, je krijgt er allemaal mee te maken. Dat soort organisaties draaien op vrijwilligers. Vrijwilligers om mensen zoals jou en mij te helpen. Waarom zou je niet een dag in de week iets terug doen? En hoe denk je dat zoiets op je cv staat. ;-)
En niet iedereen kan werken ook dat weet ik. Zoek dan een andere manier om jezelf bezig te houden. En nee soap series volgen telt niet. Anders duurt 3 jaar lang....

Welkom

Welkom op mijn nieuwe blog! Naast mijn creatieve blog is deze wat serieuzer. Ik ben er net een week achter dat ik in de schuldsanering terecht kom. Nee niet eigen schuld, wat mij is gebeurd kan werkelijk IEDEREEN gebeuren. Mij valt te goed van vertrouwen zijn te verwijten. Hoewel ook dat volledig begrijpelijk is. Hoe dan ook, feit ligt er dat ik er niet aan ga ontkomen. Wil deze blog juist niet gaan gebruiken voor ach wee wat ben ik zielig, maar voor goede tips en handvaten voor mensen in dezelfde situatie, of mensen die willen budgetteren of gewoon lekker willen mee lezen met de waarschijnlijk bizarre dingen die ik ga meemaken. Mij kennende.
Wat kan je verwachten buiten tips, situaties, weetjes en dergelijke om? Een positief ingestelde mama van 3 jongens, met een flinke dosis zelfspot, die van de komende 3 jaar hoe moeilijk ook, het beste gaat maken. En nee ik ga niet doen of het makkelijk is. Ik weet dat we het zwaar gaan krijgen. Maar wat is 3 jaar op een mensenleven eigenlijk.... Nog voor m'n 40e kan ik met een totaal schone lei opnieuw beginnen en men zegt altijd trouw niet voor je 40 bent dus wie weet wat voor moois me ooit nog te wachten staat.
Enjoy, lach mee jank desnoods mee leef mee en doe mee....

Love Vero