Ik heb geen bananen vandaag! Of eigenlijk wel. Een heleboel zelfs. Overrijp inmiddels dus het huis begon naar een soort van bavianenopvang te ruiken. Wat trouwens af en toe ook niet gek ver van de waarheid zit...
Wat te doen, weggooien is best zonde. Maar mama zou mama niet zijn als ze er niet weer eens wat mee ging koken/bakken. Let op, ik ben beslist geen liefhebber van bananen maar dit vind ik zelfs lekker! De bananencake.
Men neme:
260 gram (tarwe) bloem
160 gram bastardsuiker (de rotzak)
125 gram (room, yummie!) boter, gesmolten
2 eieren
4 zeer rijpe bananen
Zakje bakpoeder
Theelepel zout
Kaneel naar smaak. In mijn geval dus VEEL.
O en een cakevorm is wel handig.
Men gooie de bloem, bakpoeder en zout in een beslagkom, even goed roeren. Daarna de suiker, boter, eieren en bananen er bij. Wederom goed roeren, het lijkt te gaan klonteren maar gewoon volhouden het wordt echt glad. Als laatste de kaneel er bij. Dan doe je dit mengsel in een ingevet cakeblik en bak je t een uurtje op 165 graden.
Binnen 10 minuten ruikt je hele huis naar kaneel en vers gebak. Ook een goeie wanneer je je huis gaat verkopen. Geloof me het is effectiever dan appeltaart.
Na t uurtje bakken wel even laten afkoelen anders is het snijden echt een uitdaging op zich en voila... Een hele makkelijke en lekkere manier om de bananen niet weg te hoeven gooien.
Isse simple, isse lekkah en isse budgetvriendelijk. Ow en redelijk gezond natuurlijk... Okee op die roomboter na ;-)
maandag 19 mei 2014
dinsdag 6 mei 2014
Voor een vietnamese loempia
Nee ik ben geen geitenwollen sokken gaan dragen. Ook geen moraalridder geworden. Ook ik ben vreselijk gemakzuchtig en niks is makkelijker dan in de winkel bedenken wat je gaat eten en daar alle benodigdheden in je karretje te mikken. O en nog een zakje chips voor vanavond... Koekjes voor morgenochtend... Mmmmmm de mona toetjes van de maand zijn ook in de aanbieding. En al met al ben je na 3 a 4 dagen door je weekbudget van 50 euro heen en heb je nog een halve week over. Probleem probleem gelukkig kan ik dan hier en daar wel eens aanschuiven maar ideaal is dat niet. Zelfredzaamheid is ver te zoeken.
Dus mijn lieftallig nieuwe wederhelft (jaja ook dat is nieuw, ik die nooooooiiiit meer een man wou... Maar dit is een zeer speciaal exemplaar, ook wel een boemerang genoemd) kwam met t idee laten we toch maar eens over de markt gaan. Nou is dat niet mijn idee van n leuk uitje, met tassen groente al struikelend over de door oudere dames meegenomen rolwagentjes terwijl er in je oor getetterd wordt wat de bloemkool deze week kost.
Maar affijn, het was een heerlijke zonnige ochtend en ik moest toch naar de Actieve winkel met t blauwe logo omdat elke tandenborstelhaar in dit huis in een spagaat lag en de markt zit in dezelfde straat. Dus blondje, mannetje en zoon van 11 op naar de markt, ietwat sceptisch. Groentepakketje van pak m beet 6 kilo. Fruitpakket van evenveel (aardbeien frambozen peertjes bananen yummie) en nog wat extra appels en n kool voor.... Schrik niet... 16 euro. Daar kunnen we met zn 5en dus ruim een week van eten! En groente wat over blijft? Vrijdag pakje kipfilet halen en n heerlijk soepje van koken. Dus daar liepen we met zo'n
13 kilo groente en fruit. Toen bedacht manlief dat we "nu we er toch zijn" ook best even meteen brood mee konden nemen. Dus al met al, voor de hele week brood groente en fruit voor twee huishoudens nog niet eens de helft van t weekbudget! Zoals gezegd liepen we met 13 kilo eten plus een tas met brood inmiddels en dat sneed er aardig in ook bij zoonlief. Als troost zijn we maar langs de vietnamees gegaan waar meneer als beloning een heerlijke loempia kreeg. Want dat kon er nu wel vanaf!
Dit wordt mijn zaterdagochtendritueel. Groente fruit en brood halen. En n loempia. Gewoon, omdat het kan!
Dus mijn lieftallig nieuwe wederhelft (jaja ook dat is nieuw, ik die nooooooiiiit meer een man wou... Maar dit is een zeer speciaal exemplaar, ook wel een boemerang genoemd) kwam met t idee laten we toch maar eens over de markt gaan. Nou is dat niet mijn idee van n leuk uitje, met tassen groente al struikelend over de door oudere dames meegenomen rolwagentjes terwijl er in je oor getetterd wordt wat de bloemkool deze week kost.
Maar affijn, het was een heerlijke zonnige ochtend en ik moest toch naar de Actieve winkel met t blauwe logo omdat elke tandenborstelhaar in dit huis in een spagaat lag en de markt zit in dezelfde straat. Dus blondje, mannetje en zoon van 11 op naar de markt, ietwat sceptisch. Groentepakketje van pak m beet 6 kilo. Fruitpakket van evenveel (aardbeien frambozen peertjes bananen yummie) en nog wat extra appels en n kool voor.... Schrik niet... 16 euro. Daar kunnen we met zn 5en dus ruim een week van eten! En groente wat over blijft? Vrijdag pakje kipfilet halen en n heerlijk soepje van koken. Dus daar liepen we met zo'n
13 kilo groente en fruit. Toen bedacht manlief dat we "nu we er toch zijn" ook best even meteen brood mee konden nemen. Dus al met al, voor de hele week brood groente en fruit voor twee huishoudens nog niet eens de helft van t weekbudget! Zoals gezegd liepen we met 13 kilo eten plus een tas met brood inmiddels en dat sneed er aardig in ook bij zoonlief. Als troost zijn we maar langs de vietnamees gegaan waar meneer als beloning een heerlijke loempia kreeg. Want dat kon er nu wel vanaf!
Dit wordt mijn zaterdagochtendritueel. Groente fruit en brood halen. En n loempia. Gewoon, omdat het kan!
donderdag 30 januari 2014
De belangrijkste tip
De tip waarmee ik waarschijnlijk al veel mee het harnas in ga jagen: GA AAN HET WERK! Waarom zou ik, denk je. Het levert me per week niks meer of minder op. Nee klopt. Maar serieus... 3 jaar lang op de bank zitten bedenken hoe zielig je bent...? Hoe zwaar het is...? Ja daar wordt het beter op.
Ten eerste, in mijn geval draagt het bij aan het gevoel meer af te lossen. Schuldeisers zijn ook bedrijven. Ben t er mee eens dat veel bedrijven voor vaste lasten belachelijk hoge premies vragen. En dat ze er niet minder van worden als er wat kwijtgescholden wordt. Nee klopt. Maar als er nu 100 mensen zijn waar wat van kwijtgescholden wordt. Of 1000. Of meer. Op een gegeven moment kunnen die de kosten ook niet meer dekken en wat gaan de premies dan doen? Juist. Verbeter de wereld begin bij jezelf.
Ten tweede voor jezelf. Je dag krijgt structuur. Je hebt wat anders aan je hoofd! En anders raak je snel in een isolement. Thuis. Zonder auto. In de problemen. Pfffff
Ten derde... De tijd gaat sneller. Met structuur per week zit je in no time in een ritme. En voor je het weet is er anderhalf jaar om en kan je beginnen aan aftellen.
Daarbij, je bouwt wat op. Een vast contract wellicht. Een pensioen. En na 3 jaar is het salaris, inclusief 3x jaarlijkse (eventuele) verhoging weer van jou. En 3 jaar werkervaring is ook meegenomen.
Nou ben ik me er echt van bewust dat de banen niet voor het oprapen liggen. Geloof me, ik zit in de bijstand en wil er asap uit! Dan maar vrijwilligerswerk! Humanitas, de weggeefwinkel, de voedselbank, je krijgt er allemaal mee te maken. Dat soort organisaties draaien op vrijwilligers. Vrijwilligers om mensen zoals jou en mij te helpen. Waarom zou je niet een dag in de week iets terug doen? En hoe denk je dat zoiets op je cv staat. ;-)
En niet iedereen kan werken ook dat weet ik. Zoek dan een andere manier om jezelf bezig te houden. En nee soap series volgen telt niet. Anders duurt 3 jaar lang....
Ten eerste, in mijn geval draagt het bij aan het gevoel meer af te lossen. Schuldeisers zijn ook bedrijven. Ben t er mee eens dat veel bedrijven voor vaste lasten belachelijk hoge premies vragen. En dat ze er niet minder van worden als er wat kwijtgescholden wordt. Nee klopt. Maar als er nu 100 mensen zijn waar wat van kwijtgescholden wordt. Of 1000. Of meer. Op een gegeven moment kunnen die de kosten ook niet meer dekken en wat gaan de premies dan doen? Juist. Verbeter de wereld begin bij jezelf.
Ten tweede voor jezelf. Je dag krijgt structuur. Je hebt wat anders aan je hoofd! En anders raak je snel in een isolement. Thuis. Zonder auto. In de problemen. Pfffff
Ten derde... De tijd gaat sneller. Met structuur per week zit je in no time in een ritme. En voor je het weet is er anderhalf jaar om en kan je beginnen aan aftellen.
Daarbij, je bouwt wat op. Een vast contract wellicht. Een pensioen. En na 3 jaar is het salaris, inclusief 3x jaarlijkse (eventuele) verhoging weer van jou. En 3 jaar werkervaring is ook meegenomen.
Nou ben ik me er echt van bewust dat de banen niet voor het oprapen liggen. Geloof me, ik zit in de bijstand en wil er asap uit! Dan maar vrijwilligerswerk! Humanitas, de weggeefwinkel, de voedselbank, je krijgt er allemaal mee te maken. Dat soort organisaties draaien op vrijwilligers. Vrijwilligers om mensen zoals jou en mij te helpen. Waarom zou je niet een dag in de week iets terug doen? En hoe denk je dat zoiets op je cv staat. ;-)
En niet iedereen kan werken ook dat weet ik. Zoek dan een andere manier om jezelf bezig te houden. En nee soap series volgen telt niet. Anders duurt 3 jaar lang....
Welkom
Welkom op mijn nieuwe blog! Naast mijn creatieve blog is deze wat serieuzer. Ik ben er net een week achter dat ik in de schuldsanering terecht kom. Nee niet eigen schuld, wat mij is gebeurd kan werkelijk IEDEREEN gebeuren. Mij valt te goed van vertrouwen zijn te verwijten. Hoewel ook dat volledig begrijpelijk is. Hoe dan ook, feit ligt er dat ik er niet aan ga ontkomen. Wil deze blog juist niet gaan gebruiken voor ach wee wat ben ik zielig, maar voor goede tips en handvaten voor mensen in dezelfde situatie, of mensen die willen budgetteren of gewoon lekker willen mee lezen met de waarschijnlijk bizarre dingen die ik ga meemaken. Mij kennende.
Wat kan je verwachten buiten tips, situaties, weetjes en dergelijke om? Een positief ingestelde mama van 3 jongens, met een flinke dosis zelfspot, die van de komende 3 jaar hoe moeilijk ook, het beste gaat maken. En nee ik ga niet doen of het makkelijk is. Ik weet dat we het zwaar gaan krijgen. Maar wat is 3 jaar op een mensenleven eigenlijk.... Nog voor m'n 40e kan ik met een totaal schone lei opnieuw beginnen en men zegt altijd trouw niet voor je 40 bent dus wie weet wat voor moois me ooit nog te wachten staat.
Enjoy, lach mee jank desnoods mee leef mee en doe mee....
Love Vero
Wat kan je verwachten buiten tips, situaties, weetjes en dergelijke om? Een positief ingestelde mama van 3 jongens, met een flinke dosis zelfspot, die van de komende 3 jaar hoe moeilijk ook, het beste gaat maken. En nee ik ga niet doen of het makkelijk is. Ik weet dat we het zwaar gaan krijgen. Maar wat is 3 jaar op een mensenleven eigenlijk.... Nog voor m'n 40e kan ik met een totaal schone lei opnieuw beginnen en men zegt altijd trouw niet voor je 40 bent dus wie weet wat voor moois me ooit nog te wachten staat.
Enjoy, lach mee jank desnoods mee leef mee en doe mee....
Love Vero
Abonneren op:
Posts (Atom)